|
|
Kraków 101.6 MHz
Kraków
101.6 MHz
Tarnów
101,0 MHz
Nowy Sącz
90,0 MHz
Zakopane
100,0 MHz
Andrychów
98,8 MHz
Gorlice
97,4 MHz
Krynica-Zdrój
102,1 MHz
Rabka-Zdrój
87,6 MHz
Szczawnica
90,0 MHz
|
Kontakt 4080 (SMS)
DZIEJE SIĘ COŚ W TWOJEJ OKOLICY?
SKONTAKTUJ SIĘ!
12 200 33 33 (antena)
12 630 60 00 (recepcja)
4080 (SMS)
500 202 323 (SMS i MMS)
redakcja@radiokrakow.pl
|
A
A
A

Majowe wydarzenia w Bunkrze Sztuki

12 maja godz. 12:00 - Warsztaty rodzINNE: Polepione dźwięki | 15 maja godz. 18:00 - Od Muzeum Obsesji do Melancholii Sprzeciwu. Kuratorskie strategie oporu Haralda Szeemanna. Wykład dr Justyny Balisz | 19 maja godz. 12:00 - Warsztaty rodzINNE: Gra w znikanie

12 maja godz. 12:00
Warsztaty rodzINNE: Polepione dźwięki

Czy galeria może być instrumentem? Przygotujcie się na muzyczny eksperyment. Będziemy poznawać i rejestrować dźwięki, które wydobywa z siebie budynek, zgromadzone w nim dzieła sztuki, a także my sami. Stworzymy z nich utwór muzyczny, który następnie poddamy obróbce dźwiękowej w specjalistycznym programie. Staniemy się twórcami niezwykłej kompozycji  ulepionej z dźwięków!

Warsztaty skierowane są do dzieci w wieku 5–12 lat oraz ich opiekunów.

Zgłoszenia są przyjmowane do piątku 11 maja do godz. 16.00.

Informacje i zapisy: Mikołaj Spodaryk (edukator), spodaryk@bunkier.art.pl

Wydarzenie towarzyszące wystawie Niewyczerpalność

Prowadzenie: Teresa Kutkowska i Monika Orzeł

Miejsce: Galeria Sztuki Współczesnej

Wstęp bezpłatny!
Obowiązują zapisy.

 

15 maja godz. 18:00
Od Muzeum Obsesji do Melancholii Sprzeciwu. Kuratorskie strategie oporu Haralda Szeemanna. Wykład dr Justyny Balisz

W ramach wydarzeń towarzyszących wystawie Zwierzęta domowe, która podejmuje kwestie roli artysty i funkcji sztuki jak również postaw młodych artystów w kontekście formułowanych w stosunku do nich oczekiwań społecznych, zapraszamy na wykład dr Justyny Balisz poświęcony strategiom kuratorskim Heralda Szeemanna.

Praktykę życiową i kuratorską Haralda Szeemanna najtrafniej definiuje zaktualizowane przez niego pojęcie Gesamtkunstwerk – dzieło totalne. Szeemann zrealizował ponad dwieście wystaw, które po zsumowaniu tworzą uderzająco spójną, autorską wizję. Przez jednych postrzegana była ona jako totalizująca i nielicząca się z intencjami artystów, przez innych zaś jako ta, która pozwala poszczególnym osobowościom twórczym wybrzmieć pełnym głosem. Byli i tacy, którzy samego Szeemanna nazywali artystą (chciałoby się rzec „nadartystą”) pracującym równie sprawnie w materii rzeczywistości jak i sztuki. Szeemann nie zważał na obowiązujące hierarchie, a dobór obiektów dyktowały mu wyłącznie intuicje i impulsy. Każda forma wizualnej reprezentacji była uprawomocniona, jeśli tylko mogła stać się wehikułem, zrodzonej z pierwotnego mentalnego chaosu, porządkującej wizję idei.

Inkubatorem tychże, a zarazem miejscem na długie lata wyznaczającym modus operandi Szeemanna, stało się od wiosny 1973 roku fantazmatyczne Muzeum Obsesji. Przyświecająca jego powołaniu wiara w uniwersalną moc skrajnego subiektywizmu i jego niepewny ontologiczny status sprawiają, iż Muzeum odczytywać można jako manifestację absolutnej wolności – wolności rozumianej nade wszystko jako stan umysłu. Muzeum stało się dla Szeemanna wymarzoną przestrzenią akumulacji twórczych energii, wolną od instytucjonalnych ograniczeń i właściwej im ekonomii rozproszenia. Przedsięwzięciem, które unaocznić miało to przesunięcie akcentów z „ekscesywnie publicznego” na „intymnie prywatne” było zaaranżowanie w formie wystawy spuścizny po pochodzącym z Austro-Węgier dziadku Szeemanna, po którym odziedziczył on nie tylko obco brzmiące nazwisko, lecz także joie de vivre i niewyczerpane pokłady élan vital.

Kolejnymi przystankami na drodze do nigdy nieurzeczywistnionej realizacji Muzeum Obsesji były wystawy: Junggesellenmaschinen (1975), Monte Verità (1979) oraz Der Hang zum Gesamtkunstwerk (1983) opowiadające odpowiednio o seksualnych neurozach i kultywowaniu wiecznego kawalerstwa, utopijnych powrotach do „stanu natury” i pełnych patosu, idiosynkratycznych dziełach twórców poszukujących w świecie przejawów kosmicznego praporządku. Wszystkie te kręgi tematyczne musiały wydawać się co najmniej osobliwe, jeśli nie wręcz politycznie niepoprawne, w wydaniu kuratora, którego kariera nabrała tempa w czasach burzenia mieszczańskich bastionów, emancypacji i utraty wiary w wielkie narracje.

Szeemann otwarcie dystansował się od tych, którzy stawiali znak równości między sztuką a polityką, dzięki czemu udawało mu się zawsze utrzymywać rancièrowskie napięcie między tymi dwoma potencjałami. Był przekonany, że zmysłowa bezpośredniość sztuki i jej otwartość na znaczenia niosą większy ładunek polityczny od czytelnych gestów oporu i nachalnego dydaktyzmu przeradzających się z czasem w puste rytuały protestów.

Kiedy bowiem minie już bezpośrednia „intensywność przeżycia”, będzie ono nadal pracować w umyśle widzów, napędzając tryby ich wyobraźni, od której zaczyna się przecież wszelka społeczna zmiana.

Justyna Balisz – historyczka i krytyczka sztuki. Studiowała historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz na Humboldt-Universität i Freie Universität w Berlinie. Zajmuje się związkami między sztukami wizualnymi a pamięcią oraz jej medialnymi uwarunkowaniami, kulturą i sztuką Niemiec, polityką, praktyką oraz teorią reprezentacji narodowych po drugiej wojnie światowej, bilateralnymi relacjami polsko-niemieckimi na płaszczyźnie artystycznej i wątkami krytycznymi w sztuce współczesnej. Publikowała m.in. na łamach „Przeglądu Zachodniego”, rocznika Centrum Badań Historycznych w Berlinie, „Zeszytów Artystycznych”, a także w „Obiegu”, „Arteonie”, „Szumie” oraz „Fragile”. Wkrótce nakładem wydawnictwa Universitas ukaże się jej książka Przeszłość niepokonana. Sztuka niemiecka po 1945 roku jako przestrzeń i medium pamięci. Obecnie pracuje na stanowisku adiunktki w Zakładzie Historii Sztuki i Kultury Nowoczesnej Uniwersytetu Warszawskiego. Wykłada także na kierunku teksty kultury na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Wydarzenie towarzyszące wystawie Zwierzęta domowe

Miejsce: Pawilon Wystawowy, Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki

Wstęp bezpłatny

 

19 maja godz. 12:00
Warsztaty rodzINNE: Gra w znikanie

Punktem wyjścia warsztatów będzie instrukcja do gry Flotsam. Warto przyjrzeć się jej nazwie, żeby zrozumieć tę grę. Słowo flotsam pochodzi z języka angielskiego i dotyczy wszystkich rzeczy, które pozostają na powierzchni wody po zatonięciu statku. Można zaryzykować stwierdzenie, że w słowo to wpisana jest groza: to, co unosi się na powierzchni, znalazło się tam na skutek jakiejś katastrofy. Równocześnie wpisana jest w nie pewna fascynacja i pragnienie odkrycia tajemnicy. By zaspokoić ciekawość, możemy wyruszyć w drogę śladami tego, co/kto unosi się na powierzchni.

W trakcie warsztatów razem z Anną Pichurą, jedną z autorek gry, przyjrzymy się tej instrukcji, wybierzemy zadania, które wydadzą się nam ciekawe i spróbujemy je wykonać (w przypadku młodszych uczestniczek i uczestników wraz z rodzicami). Naszym centrum będzie budynek Bunkra Sztuki, ale możliwe, że opuścimy go i spróbujemy zagrać także poza nim.

Anna Pichura – artystka wizualna pracująca głównie w medium instalacji, wideo i tekstu, doktorantka Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 2017 roku przebywała na stypendium w Kunsthochschule Kassel, a następnie odbyła dwumiesięczny staż w aneducation, documenta14. Od października 2017 roku pracuje w Katedrze Multimediów Wydziału Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie.

Warsztaty skierowane są do dzieci w wieku 5–12 lat oraz ich opiekunów.

Zgłoszenia są przyjmowane do piątku 18 maja do godz. 16.00.

Informacje i zapisy: Karol Gromek (edukator), gromek@bunkier.art.pl

Wydarzenie towarzyszące wystawie Zwierzęta domowe

Prowadzenie: Anna Pichura

Miejsce: Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki

Wstęp bezpłatny!
Obowiązują zapisy.

0%
0%